als er nooit meer een morgen zou zijn en de zon viel in slaap met de maan heb je enig idee wat het met je zou doen als je nog maar een dag zou bestaan zou je hart zich weer vullen met vuur van de eeuwige schaamte bevrijd keek je niet meer benauwd naar de klok aan de muur kwam je los uit de greep van de tijd zouden zorgen niet langer je leven bepalen en had je voor angst geen ontzag was je held of heldin van je eigen verhalen al was het dan maar voor een dag zou de toekomst niet langer je denken beheersen en leefde je voor het moment met een luisterend oor voor het kind in jezelf zou je eindelijk weer zijn wie je bent we verbannen de dromen naar morgen en later maar doet het je stiekem geen pijn dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou als er nooit meer een morgen zou zijn we verbannen de dromen naar morgen en later maar doet het je stiekem geen pijn dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou als er nooit meer een morgen zou zijnwe verbannen de dromen naar morgen en later maar doet het je stiekem geen pijn dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou als er nooit meer een morgen zou zijn